Onze klantenservice is
vandaag open vanaf 09.00 uur.
Op werkdagen voor 22.00 uur besteld,
morgen in huis. Gratis verzending.
Voor nagenoeg elk type hardware is extra opslagcapaciteit beschikbaar. Dat is maar goed ook; de interne harde schijf is vaak te beperkt voor een omvangrijke muziek-, foto- en dataverzameling. Elk apparaat vereist echter zijn eigen type uitbreiding. De kleinere apparaten zijn geholpen met een geheugenkaart, terwijl een computer bijvoorbeeld mag rekenen op een externe harddisk. Om je inzicht te verschaffen in de wereld van het extra elektronische geheugen presenteert Memoryshop je bij deze een bundeling van weetjes die van pas kunnen komen bij de aanschaf van een nieuw opslagmedium.
Geheugenkaarten bieden de helpende hand wanneer je van een klein, draagbaar apparaat meer opslag verlangt. Voorwaarde is wel dat de betreffende pda, smartphone, mobiele spelcomputer, navigatieapplicatie, foto- of videocamera over de juiste poort voor één van de volgende kaarten beschikt:
Een Secure Digital-kaart, kortweg SD-kaart, is tot op heden de meest gebruikte kaart voor bijvoorbeeld digitale camera's, geluidsdragers, navigatiesystemen, spelcomputers en pda's. Het type is gebaseerd op het oudere MMC-model maar is dikker en in staat sneller data te lezen of weg te schrijven. De SD-kaart komt voor in vele capaciteiten, waarvan die groter dan 2 GB ook wel bekend staan als SDHC: SD High Capacity*
Met de komst van steeds kleinere mobiele telefoons ontstond een vraag naar een compacter type SD-kaart. Dit betekende de geboorte van onder meer microSD, ook wel Transflash genaamd. Met zijn formaat van 15 x 11 x 1 millimeter past dit type kaart in de kleinste mobieltjes en, geplaatst in een speciale adapter, in standaard SD-poorten.
Het miniSD-geheugen is een verkleinde versie van de normale SD-variant. De technologie is opgefrist; miniSD-kaarten halen namelijk hogere snelheden dan het normale SD-geheugen. Het compacte type wordt veel gebruikt in de nieuwste generatie smartphones. Geplaatst in een vaak meegeleverde adapter past een kaart ook in een reguliere SD-poort.
Omdat de kaart voor het eerst op de markt is gebracht in 1994, mag CompactFlash zich de grootvader onder de geheugenkaarten noemen. Hij heeft zijn charme nog niet verloren, hoewel het logge kaartformaat niet zo allround is als bijvoorbeeld SD. Met name de grotere machines, zoals pc's en spiegelreflexcamera's, beschikken over een CF-poort. En dat is niet raar. De kaart staat borg voor over een snelle dataoverdracht wat CompactFlash uiterst geschikt maakt voor fotografiedoeleinden.
Sony heeft de Memory Stick PRO Duo speciaal ontwikkeld om meer en sneller data in zich op te nemen dan diens voorganger, de Memory Stick. Indien geplaatst in een vaak meegeleverde adapter past de opgevoerde editie in de Memory Stick-poort van elk draagbaar apparaat. De PRO Duo-versie is overigens het enige opslagmedium geschikt voor de PlayStation Portable (PSP).
Sony's Memorystick Micro is speciaal ontwikkeld voor de compacte multimediale mobiele telefoons. De kaart, ook wel bekend onder de naam 'M2', beslaat ongeveer een kwart van de grootte van een Memory Stick Duo-kaart. Eenmaal geplaatst in een Memory Stick-adapter past de kleine kaart in de poort van bijvoorbeeld een digitale camera of pc.
De xD-kaart, of voluit xD-Picture-kaart, is speciaal ontwikkeld door Olympus plus Fujifilm en uitsluitend bedoeld voor camera's van deze twee merken en Kodak. De geheugenkaart is met zijn omvang van 20 x 25 x 1,78 millimeter zeer klein te noemen. Zijn lees- en schrijfsnelheden halen het echter niet met die van de grotere SD-kaart.
De MultiMediaCard, kortweg MMC, was één van de eerste kaarten op de markt. De kaart is al sinds 1997 in productie en verkrijgbaar in uiteenlopende opslagcapaciteiten. Het type, sinds de komst van de SD-kaart enigszins verouderd, is bedoeld voor de kleinste mp3-spelers, camera's en pda's.
MMC Micro is wederom een compacte kaart en door Samsung in het leven geroepen voor 's werelds kleinste mobiele telefoons. Echter, tot op heden maakt slechts één toestel gebruik van dit medium: de Samsung SGH-D720.
Net als zijn broertje, het MMC Micro-formaat, is MMC Mobile ontwikkeld voor de kleinste mobieltjes. Hij onderscheidt zich door de zogenaamde Dual Voltage-ondersteuning. Dit betekent dat dit type geheugenkaart compatibel is met zowel 1,8V als 3,3V, een voltage dat de nieuwste toestellen gebruiken.
Waarschuwing: een apparaat dat SD-kaarten ondersteunt, accepteert niet automatisch SDHC-kaarten. Dit type geheugenkaart is alléén te gebruiken in hardware die is voorzien van het SDHC-logo. Controleer dan ook altijd of je apparaat deze nieuwe SD-standaard accepteert. SDHC maakt geen gebruik van het FAT16, een systeem dat wel te vinden is op SD-kaarten met een opslagcapaciteit tot 2 GB. Omdat niet alle harde waren deze technologie ondersteunen, zijn deze kaarten niet met alle SD-apparaten compatibel.
Na de aanschaf van een camera, pda, smartphone of PSP zul je al snel merken dat je opslagcapaciteit te kort komt. Het interne geheugen van de hardware is snel gevuld en de eventueel meegeleverde geheugenkaart biedt vaak ook te weinig ruimte voor je favoriete audio tracks, foto's en/of Office-bestanden. Een upgrade naar een kaartje met voldoende capaciteit is in dat geval zeker gewenst. Let bij deze aanschaf goed op de grootte van het geheugen dat je aanschaft. Te weinig levert al snel een opslagprobleem op, te veel is gewoon zonde. Onderstaande tabel geef je een impressie van de hoeveelheid data die op één kaartje past. De uitbreidcapaciteit van een toestel kent overigens een limiet. Zie daarom de fabrieksspecificaties om te achterhalen met hoeveel MB / GB de hardware maximaal uit te breiden is.
| 512 MB | 1 GB | 2 GB | 4 GB | 8 GB | |
|---|---|---|---|---|---|
| Aantal jpg's van 3 MP | 284 | 555 | 1.111 | 2.222 | 4.444 |
| Aantal jpg's van 5 MP | 176 | 344 | 689 | 1.379 | 2.758 |
| Aantal jpg's van 10 MP | 89 | 175 | 350 | 701 | 1.403 |
| Aantal mp3's van vier minuten | 91 | 178 | 357 | 714 | 1.428 |
Heb je eenmaal het geschikte type kaart en de juiste hoeveelheid geheugen bepaald? Dan rest nog één vraag voordat je uiteindelijk het geschikte opslagmedium heeft gevonden: hoe snel wil je dat je kaart informatie leest en wegschrijft? Hoge snelheden komen met name goed van pas bij zware databestanden zoals videobeelden. Indien je deze content vanaf een geheugenkaart opent of de kaartinhoud naar een harde schijf kopieert, wil je niet door haperingen gehinderd worden. Voor het zware werk kun je daarom beter een kaart met bovengemiddelde lees- en schrijfsnelheden gebruiken. Deze betere prestaties worden over het algemeen duidelijk aangegeven in de productnamen: Sony Memorystick PRO Duo High Speed, SanDisk SD Extreme III en Dane-Elec SD High Speed.
Niet elk type apparaat heeft de juiste poorten voor je geheugenkaarten. Een (externe) kaartlezer biedt in dat geval uitkomst. Voor de vertaalslag bestaan diverse modellen.
Een USB-reader dient als verlengstuk tussen één specifiek type geheugenkaart en de pc of notebook. Plaats de kaart in de lezer, deze vervolgens in een vrije USB-poort en wissel naar gelieven data uit tussen de kaart en de computer.
Gebruik je meerdere typen geheugenkaarten? Geen probleem! Een multicard reader leest diverse varianten en komt daarmee van pas indien je niet gebonden wil zijn aan één soort kaart. Sluit de lezer aan op een beschikbare USB-poort en hij is direct klaar voor gebruik.
De nieuwste pc of laptop is meestal standaard uitgerust met een ingebouwde kaartlezer. Deze poort of serie van ingangen is ook los verkrijgbaar om achteraf in een computer te installeren. Zo heb je altijd direct toegang tot de content opgeslagen op je geheugenkaarten.
Dreigt de in de pc-behuizing ingebakken harddisk vol te raken? Of verlang je naar een extra, beveiligde plek voor je kostbare databestanden. De opslagcapaciteit is relatief eenvoudig en snel uit te breiden met een externe harde schijf. Bij de keuze voor de juiste schijf is het zaak op enkele belangrijke punten te letten.
De externe harde schijf vindt een verbinding met de pc of notebook over vier mogelijke verbindingen: USB, FireWire, Ethernet of WLAN. Alle hebben hun voordelen
USB, oftewel Universal Serial Bus, is vrijwel de standaard geworden voor het aansluiten van randapparatuur aan een pc of notebook via bekabeling. Er bestaan inmiddels twee varianten: USB 1.1 en USB 2.0. De eerste maakt een maximale overdrachtsnelheid van 12 Mbit per seconde mogelijkheid en de plug & play opvolger maximaal 480 Mbit per seconde. Let wel goed op van welke versie je gebruik maakt. Een USB 2.0-kabel is prima in staat over een USB 1.1-poort gegevens over te dragen. Vice versa werkt helaas niet.
Ondanks de iets kleinere bandbreedte van FireWire 400 ten opzichte van USB 2.0 kan FireWire-draad door een efficiënter protocol toch sneller zijn. Dit voordeel valt met name op in toepassingen waar een constante stroom van gegevens vervoerd moet worden. Dankzij de hoge transportsnelheid is dit type bekabeling uitstekend te gebruiken in combinatie met videosoftware.
De Ethernetpoort komt het beste tot zijn recht in een netwerk. De technologie is relatief eenvoudig te begrijpen, toe te passen en te beheren. Bovendien beschikken vele randapparaten, waaronder externe harde schijven, over een geïntegreerde Ethernetpoort. Daarom gaat de voorkeur van netwerkbeheerders eerder uit naar deze flexibele netwerkoplossing. Heb je ook meerdere computers in een netwerk die alle (tegelijkertijd) toegang moeten hebben tot bijvoorbeeld een harde schijf? En mag dit niet ten koste gaan van de lees- en schrijfsnelheid? Dan is Ethernet-bekabeling de juiste oplossing.
WLAN-technologie, oftewel Wireless LAN, heeft geen snoeren nodig om data tussen apparatuur uit te wisselen. De technologie komt dan ook van pas indien je liever geen extra bedrading aanlegt en je vaak thuis mobiel bent. Een bekabeld netwerk is in dat laatste geval slechts hinderlijk. Om volledig van WLAN te kunnen profiteren, is slechts een (vaak in de pc ingebouwde) netwerkkaart en een acces point vereist. Het dataverkeer leunt vervolgens op twee standaarden: 802.11b of 802.11g. De eerste is gebaseerd op een theoretische snelheid van 11 Mbps, en de tweede zou tot 54 Mbps moeten gaan. Moet je nog apparatuur kopen, dan is het uiteraard beter om voor 802.11g te kiezen, ook indien je nog oude 802.11b-hardware hebt.
Een externe harde schijf is verkrijgbaar als kant-en-klaar-product. Je koopt in dat geval een behuizing met aansluitkabel waarin de daadwerkelijke harddrive reeds is ingebouwd. Hiernaast bestaat de optie 'slechts' een lege kast aan te schaffen die huisvesting zal bieden aan een interne harde schijf. Je bepaalt dus met een tweede aankoop zelf wat het uiteindelijk geheugen van de behuizing behelst. Let wel: niet elke harddisk past in iedere kast. Harde schijven bestaan immers in de drie formaten 1,8 inch, 2,5 inch en 3,5 inch. En ook is het aantal GB dat het opslagmedium maximaal mag behelzen, vaak gelimiteerd. Zowel de fysieke omvang als de opslagcapaciteit spelen dus een voorname rol bij de selectie van de juiste behuizing.
En bij deze twee features houdt het niet op. Ook de aansluiting tussen de harddisk en het bodywork is een factor om rekening mee te houden. Hierin heb je twee keuzes: IDE en SATA. IDE, oftewel Integrated Drive Electronics, is lange tijd de standaard aansluiting geweest van harde schijven op het pc-moederbord. SATA, de afkorting van Serial Advanced Technology Attachment, is de opvolger van de IDE-standaard. Deze technologie is te vinden op nieuwere harddisks met een hogere opslagcapaciteit en wordt gekenmerkt door een smallere, eenvoudiger aan te sluiten kabel.
Diverse harddisk-oplossingen kunnen meer dan alleen je belangrijke back-ups, tracks en foto's opslaan. Enkele modellen mogen zich bijvoorbeeld ook een MultiCard Reader noemen. In diens behuizingen zijn bijvoorbeeld een handige alles-in-één-kaart-lezer opgenomen en/of zelfs enkele vrije USB-poorten. Als een echte USB-stekkerdoos verbinden de kasten met deze ingangen extra apparaten, zoals een muis, toetsenbord, webcam of printer, aan de computer.
Sommige modellen laten zich vrij gemakkelijk opnemen in een locaal netwerk. (LAN), alwaar elke aangesloten pc direct toegang heeft tot deze externe opslagoplossing. Als extraatje zijn enkele van deze varianten met een File Transfer Protocol (FTP) uitgevoerd. Dankzij de geïntegreerde FTP-functionaliteit kun je overal ter wereld via het wereldwijde web de harde schijf benaderen. Handig indien je grote bestanden snel en gemakkelijk tussen je werk- en privé-pc wilt uitwisselen zonder telkens een mobiele datadrager met je mee te dragen.
Een derde groep deelt haar inhoud even gemakkelijk met je televisie of audioapparatuur. Een externe harde schijf met media player feature toont opgeslagen foto's en video's direct op je beeldbuis. Zo kun je te allen tijde opgeslagen mediabestanden bekijken buiten de computer om. Neem bijvoorbeeld de draagbare speler met je favoriete muziek, foto's en films mee naar je buren en vrienden of sluit hem eenvoudig tijdens een vakantie aan op de televisie van je hotelkamer.
Wellicht wil je het niet bij één externe harde schijf houden? In dat geval komt een RAID-configuratie goed van pas. RAID, oftewel Redundant Array of Independent Drives, laat meerdere harddrives als één enkel apparaat fungeren. Afhankelijk van je wensen en de uiteindelijke configuratie heeft de technologie vele voordelen te bieden: allereerst uiteraard een grotere opslagcapaciteit, maar ook een verbeterde beveiliging en schrijfsnelheid. De meest gebruikte thuisafstellingen en de bijbehorende voordelen zijn als volgt:
De eerste USB-stick, ook wel USB-pen, USB-sleutel, flash-drive of datastick genaamd, kwam rond de eeuwwisseling in productie. Het principe van dit opslagmiddel is tot op heden ongewijzigd gebleven. Via USB wordt de data overdragen en opgeslagen in het flashgeheugen van dit compacte apparaat. Meer niet.
U3-technologie verandert een USB-stick in een smart drive. Een exemplaar bevat ook werkende softwareprogramma's, niet slechts data. Eenmaal geplugt in een vreemde pc creëert de stick een persoonlijke werkomgeving met toegang tot eigen instellingen. Ieders willekeurige pc fungeert als host, mits deze uiteraard over een vrije USB-poort beschikt. Na gebruik worden alle gebruikersporen van de computer verwijderd.
De kans op verlies van een USB-stick is aanwezig. En dan ligt je digitale content letterlijk op straat, beschikbaar voor Jan en alleman. Een goede beveiliging van de USB-stick komt in die situatie goed van pas. Vingerafdrukherkennnig wordt in steeds meer datasticks ingebouwd ter voorkoming van diefstal. Programmeer enkele van je vingers als sleutel en je bent de enige die toegang heeft tot de inhoud van de stick.
Vandaag, 4 september:
bereikbaar vanaf 09.00